Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: "ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ"

1. Ο Άνθρωπος είναι Πνευματικός από τη φύση του, και είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει από τ’ άλλα ζωντανά. Όποιος θέλει να διακρίνεται ως ξεχωριστός "Άνθρωπος του Πνεύματος" είναι αυτός που δεν αναγνωρίζει στους άλλους ανθρώπους τη φυσική τους ιδιότητα, την αυτονόητη αξία τους. Είναι αυτός που νιώθει Βοσκός, και επιχειρεί να οδηγήσει τα πρόβατα στο δικό του μαντρί.


2. Ο ρόλος του "πνευματικού ανθρώπου", του ανθρώπου δηλαδή που αξιοποιεί τις πνευματικές του ικανότητες, είναι να συμπληρώνει το «λογικό» της καθημεριμότητας και της διακίνησης υλικών αγαθών, με άϋλες πνευματικές ιδέες και ηθικές αξίες. Όπως Ανθρωπισμός, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δημιουργία, Ευτυχία κ.ά.


3. Η μεγαλύτερη πολιτιστική Δημιουργία του πνευματικού ανθρώπου, είναι η ίδια η Δημοκρατία, η συμμετοχή δηλαδή όλων των ανθρώπων στην διακυβέρνηση της Πολιτείας, άρα η ίδια η Πολιτική.


4. Η ανάδειξη μιάς οποιασδήποτε ξεχωριστής ομάδας «πνευματικών ανθρώπων» κατατάσσει τους υπόλοιπους στους «μη πνευματικούς», στους οποίους θα πρέπει ν’ ανήκουν (λογικά) και οι ίδιοι οι πολιτικοί. Πράγμα που τους επιτρέπει να λειτουργούν γιά λογαριασμό της Πολιτείας, χωρίς να υπολογίζουν της Ηθικές και Πνευματικές αξίες. Απάνθρωπα, Ανελεύθερα, Άδικα, με μοναδικό κριτήριο τα μεγέθη της δυστυχίας των πολιτών.


5. Χρέος όλων των αυτοδικαίως πνευματικώς σκεπτομένων πολιτών, είναι να υπενθυμίζουν με την απαραίτητη δυναμική τις Ηθικές Αξίες της Δημοκρατίας, και να τις υπερασπίζονται μ’ όλη τους τη δύναμη. Όταν ένας «άνθρωπος του πνεύματος» κατεβαίνει και παρεμβαίνει στο επίπεδο της ρασιοναλιστικής διαχείρησης των εξουσιών, εγκαταλείπει την όποια πνευματική του ιδιότητα, και απαρνιέται (έστω και άθελά του) τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Ανθρώπου.


6. Όποιος μάλιστα ξεπερνάει τα όρια της παρέμβασης, και υποτιμά τους άλλους ανθρώπους γιά την ίδια τη νοητική τους (πνευματική) αξία και διαύγεια, διαπράττει το αδίκημα της Αλαζονίας, και προορίζεται στην Κόλαση της Ιστορίας.


7. Η αξία που κρατάει έναν λαό ενωμένο, είναι η Εθνική του συνείδηση, και εκ τούτου, ο σεβασμός στην πολιτιστική παράδοση του τόπου. Όπου στην περίπτωση των Ελλήνων, ο Ανθρωπισμός και η Δημοκρατία, είναι τα μεγαλύτερα ποιλιτιστικά αγαθά που μας χαρίστηκαν.

Ούτις



προφητική αυτοκριτική;

1 σχόλιο:

  1. ....Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα αδελφέ μου και θα συμπλήρωνα ότι

    με πρόσχημα την ανάγκη ξεκάθαρου πολιτικού στόχου

    εκφράστηκε και συνεχίζει να εκφράζεται

    από κάποιους,

    το κατεπείγον μιας πολιτικής ατζέντας

    (εν μέρη την έχουν είδη έτοιμη από καιρό)

    που όχι μόνο θα "αποκρυσταλλώνει"

    κατά το δοκούν βέβαια

    τη δυναμική του γεγονότος

    που συντελείται αυτή τη στιγμή,

    αλλά και θα προετοιμάζει το έδαφος

    για την επόμενη μέρα.



    Υπάρχουν δηλαδή κι αυτοί που φαντάζονται

    μια αυριανή εθνοσυνέλευση κι ακόμα

    μια αυριανή κυβέρνηση

    και άρχισαν ήδη να μοιράζουν μεταξύ τους

    τα υπουργεία.



    Γιατί όχι? Έχει πλάκα.

    Φτάνει να μην αρχίσουν να το παίρνουν

    στα σοβαρά.



    Φτάνει να μην δούμε δηλαδή

    να επαναλαμβάνεται η γνωστή φάρσα

    που όπως πάντα μέχρι σήμερα

    μετέτρεπε τις συλλογικότητες σε τυραννίες.



    Αν η φυσιογνωμία αυτής της εξέγερσης

    παραμείνει ως έχει,

    μακριά από μηχανισμούς

    (ιδεολογίες, κόμματα, συντεχνίες κλπ)

    θα κατορθώσει να γεννήσει ένα νέο τύπο πολίτη,

    υπεύθυνο, δημιουργικό, ανεκτικό, αγαπησιάρη και ευφάνταστο.



    Προσωπικά νομίζω ότι

    όποια κι αν είναι η τροπή

    που θα πάρουν τα πράγματα,



    οι αγανακτισμένοι,

    (εγώ θα πρόσθετα και αποφασισμένοι) στο Σύνταγμα, θα έχουν αφήσει ένα πολύ σπουδαίο ίχνος

    στην επόμενη σελίδα που θα ξημερώσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή